انتظار

از دریچه

                                          با دل خسته ،

                                                             لب بسته ،

                                                                           نگاه سرد ،

می کنم از چشم خواب آلوده ی خود ،

  صبحدم ،

                                    بیرون

                                                      نگاهی :

در مه آلود هوای خیس غم آور

پاره پاره رشته های نقره در تسبیح گوهر ...

در اجاق باد ، آن افسرده دل آذر

کاندک اندک برگ های بیشه های سبز را بی شعله

می سوزد ...

من در اینجا مانده ام خاموش

      بر جا ایستاده

               سرد

وز دو چشم خسته اشک ﯾﺄس می ریزم به دامان :

جاده خالی

زیر باران !

/ 6 نظر / 16 بازدید
سعادت

نه عاشق بوده اند، نه عاشق می شوند... فقط شلوغش می کنند، گنجشک هایی که یک عمر، از این شاخه به آن شاخه پریدن، عادت شان است...

مهربون

ما رسم دوستیمان
مثل نان نیست
که گرمش درسفره دل باشدوسردوبیاتش سهم نمکی
چه گرمای حضورت
چه سرمای نبودنت باشدهمیشه دوست مهربون منی...[قلب] آپم سر بزني و نظر بزاري خوشحالم ميكني مهربوووووون[قلب][قلب]

محمدی

به کورش کبیر گفتند :چرا زنان کشورت حجاب ندارند؟ گفت حجاب در پلک های مردان ماست